Reflections

 I always look forward to the month of December / Margazhi every year. There are several good things about this time of the year. There is less activity on the work side because of the holiday season, Chennai music season is in full swing and one gets to hear several good concerts and taste great traditional food and the weather is at its best in Chennai. While all this adds some serenity, Margazhi by itself is a divine month because Lord Krishna himself has said that in months he is Margazhi! And what is Margazhi without Andal and Thiruppavai. I have been Chanting Thiruppavai daily for years now but it is always a special feeling chanting Thiruppavai in Margazhi and ending with the day's pasuram. Listening to discourses makes the expereinced surreal and this year I came across some interesting explanations linking Thiruppavai verses to Ramayanam. Thiruppavai is supposed to be the essence of all Vedas and is a clear guide on Saranagathi, how to surrender to God and attain salvation...

 The Chennai music season is at its peak and I have been fortunate to listen to few concerts and I have written about some of them. This year has also been a year of controversy. It is totally upto an organisation to decide how and to whom they give awards. In my opinion the music academy is just another Sabha and I don't understand why there is so much discussion on who they choose for an award. However I have an issue on how the person in question, T.M.Krishna, is being projected as a reformer who has brought about change in Carnatic music. I don't understand how singing about a controversial individual in an RTP or wearing a lungi or saying I don't have Bakthi is recognised as a reform. These are only attention seeking tactics. How does it matter as long as one is sincere to the art form and respects the audience feelings and what is the need to declare these things publicly? The other funny thing is few people gloating that there was overwhelming crowd for TMK's 9 A...

Margazhi is just 1 day away and the Chennai music season has mostly started over the weekend. While the pandemic has been a major set back and has significantly impacted the Sabhas and the number of concerts and the unpredictable December rain has been another deterrent, the music season has slowly been trying to limp back towards normal. Hopefully 2024 will be a better year in making significant strides forward! I had a precursor to music season on Dec 1st when I attended Karthik fine arts day 1 concerts of Ramakrishnan Murthy and Trichur brothers. While the concerts were good, there is nothing like the Margazhi experience when major Sabhas are in full swing, the canteens are buzzing and Mylapore is reverberating with rich music! I started the music season with a concert by Sriranjani Santhanagopalan at Sankara School, Thiruvanmiyur. Since I don't have the luxury of staying in the city yet, this venue was a pleasant surprise nearer home with a good auditorium and plenty of parking...

As part of my work, I deal a lot with Consumer Packaged Goods (CPG) companies. For them building and maintaining Brand Loyalty is very important. Most of us might be using a particular brand soap or household item for years because it was used by our parents or introduced to us by someone we trust.  I used to cross a TCS office on the way to school and I remember by mother telling me that TATA is a trusted company who have now got into something to do with computers and the people coming out of this office seem to be very smart. Maybe this is one reason I have continued with the same company for 27 + years! Today the world is so competitive that we check prices across apps and across brands, look at ratings for the products and go for whichever is cheap and best! This is true for work life as well. Almost 10 years back one of my friends told me that one should not stick to the same company for more than 3 to 4 years! I laughed at him at that point but what he said seems to be reall...

  I have been wanting to start learning divya prabandham again for the last few days. Maybe it is because I was at a temple earlier this week, where I recited few pasurams after a long time. Or it could also be because it is the time of Anadhyana kaalam, when there is a restriction on reciting pasurams. I remember Thi. Janakiraman’s novel ( I think it is “Amma Vandhaal”) starting with how one has an uncontrollable urge to read something only on Saraswathi pooja, even if it is an insignificant piece of paper used to pack some thing like a tooth powder! “Prohibition creates the desire it was intended to curb” This is a quote by Mark Twain. Don’t restrictions always intensify the desire to act? What do you think?!

  It is ages since I blogged. When I started blogging my first post was about my mother and I subsequently wrote a post on my grandfather. When I am writing something again after many years, it is only fitting that I thought of writing about both of them again. This is my thatha’s 100th year and amma’s 75th year. Their birthdays are only few days apart. They left this world also only few months apart. Dec 7th is thatha’s birthday, so let me start with Thatha this time. Thatha was a happy person who enjoyed life to the fullest. He had a great sense of humour and could not stop laughing when he heard a timely joke. I used to get him to talk and tell some incidents from his child hood or college days and would use that information to pull his leg later. When it came from me he could take a joke on himself and laugh at that as well. I once even got him to tell me his pet name and started calling him by that!  Thatha was the first Post Graduate in our family and till date one of th...

 *வாமனனின் நடை* இன்று வாமன ஜெயந்தி. வாமனனை ஆழ்வார்கள் அனுபவித்த சில பாசுரங்களை கீழே நாமும் அனுபவிப்போம். திருமங்கை ஆழ்வார் தன் பெரிய திருமடலில் வாமன அவதாரத்து நிகழ்வுகளை நம் கண் முன்னே அப்படியே படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார். தன் உருவத்தை மாற்றிக் கொண்டு தான் யார் என்பதை மறைக்க தன் நடை உடை பாவனையையும் மாற்றிக் கொண்டு தன்னுடைய சொத்தான உலகத்தையே பெருமான் யாசித்துப் பெற்றது எத்தனை அழகு. மாவலி நம்பும் வண்ணம் வஞ்சித்து நெஞ்சுருக்கி நடந்து வந்தாராம். என்ன அழகான தமிழ்! மற்றன்றியும், தன்னுருவ மாரும் அறியாமல் தானங்கோர், மன்னும் குறளுருவின் மாணியாய், - மாவலிதன் பொன்னியலும் வேள்விக்கண் புக்கிருந்து, போர்வேந்தர் மன்னை மனங்கொள்ள வஞ்சித்து நெஞ்சுருக்கி, என்னுடைய பாதத்தால் யானளப்ப மூவடிமண், மன்னா தரு கென்று வாய்திறப்ப, - மற்றவனும் என்னால் தரப்பட்ட தென்றலுமே, அத்துணைக்கண் மின்னார் மணிமுடிபோய் விண்தடவ, மேலெடுத்த பொன்னார் கனைகழற் கால் ஏழுலகும் போய்க்கடந்து,அங் கொன்னா அசுரர் துளங்கச் செலநீட்டி,மன்னிவ் வகலிடத்தை மாவலியை வஞ்சித்து, தன்னுலகம் ஆக்குவித்த தாளானை நாச்சியார் திருமொழியில் திருவரங்கனுக்காக பத்த...

 பொய்கை ஆழ்வார் பாகம் 2 பாசுரம் # 10 மண்ணும் மலையும் மறிகடலும் மாருதமும், விண்ணும் விழுங்கியது மெய்யென்பர் - எண்ணில் அலகளவு கண்ட சீராழியாய்க்கு,  அன்று இவ்வுலகளவும் உண்டோ உன் வாய்? இந்தப் பாசுரத்திலோ அண்டம் முழுவதும் விழுங்கிய அவன் வாய் அப்பொழுது எவ்வளவு பெரியதாய் இருந்தது என்று ஆச்சரியத்துடன் வினவுகிறார்.  அதே சமயம் எண்ணிலடங்கா கல்யாண குணங்களை உடைய கருணைக் கடலான எம்பெருமான் சிறிய வாயினாலே பெரிய உலகங்களை எல்லாம் எளிதில் விழுங்க வல்ல அபார சக்தி கொண்டவன் என்பதே கருத்து. இதில் இன்னும் ஒரு படி மேலே போய் கீழ் வரும் பாசுரத்தில் மண்ணை உண்டவன் வயிறு எப்படி யசோதை தந்த வெண்ணை உண்டு நிறைந்தது என்று கேட்கிறார். இங்கே அவன் பெருமைக்கு எதுவும் ஈடாகாது ஆனால் பக்தர்களுக்காகத் தன்னைத் தாழ்த்திக் கொண்டு வெண்ணை திருடுதல் போன்றன செய்து அவர்களோடு தன்னை சம்பந்தப் படுத்திக் கொள்கிறான் என்றே கொள்ள வேண்டும். பாசுரம் # 92 வானாகித் தீயாய் மறிகடலாய் மாருதமாய் தேனாகிப் பாலாம் திருமாலே, - ஆனாய்ச்சி வெண்ணெய் விழுங்க நிறையுமே, முன்னொருநாள் மண்ணை உமிழ்ந்த வயிறு. முத்தாய்ப்பாக அதே சேஷ்டிதத்தைப் பற்றி இந்தப...

 ஆழ்வார்களுள் முதலாழ்வார்கள் என்று முவர் அழைக்கப் பட்டாலும் அவர்களுள் முதலானவர் பொய்கை ஆழ்வார். பொய்கை ஆழ்வார் தம் முதல் திருவந்தாதியில் சில பாசுரங்களில் சுவையான வினாக்களை எழுப்பி சில முரண்பாட்டுக்களையும் சுட்டிக் காட்டுகிறார். இவை ஆழ்வார் ஐயத்தால் எழுப்பியது போல் முதல் பார்வையில் தோன்றினாலும் ஆழ்ந்து பார்க்கையில் அவருடைய தேடலும் அவர் பெருமானையும் அவர் அவதாரங்களையும் நன்கு அனுபவித்ததும் தெரியும். பெருமான் ஒரு வரையறைக்குள் அடங்காதவன் என்பதும் பல அமாநுஷ்யமான சேஷ்டிதங்களைச் செய்து தன் பரத்துவத்தை சாதித்தவன் என்பதுமே மேலோட்டமாக ஆழ்வார் சொல்ல வந்தது. மேலே சில பாசுரங்களை ஒவ்வொன்றாக அனுபவிப்போம் பாசுரம் # 9 பொருகோட்டோர் ஏனமாய்ப் புக்கிடந்தாய்க்கு,  அன்று உன் ஒரு கோட்டின் மேல்கிடந்ததன்றே, -  விரிதோட்ட சேவடியை நீட்டித் திசை நடுங்க  விண்துளங்க, மாவடிவில் நீயளந்த மண்? இதில் வராக அவதாரத்தையும் திருவிக்கிரம அவதாரத்தையும் ஆழ்வார் அனுபவிக்கிறார் அதாவது திருவிக்கிரமனாய் மிகப் பெரிய வடிவு கொண்டு திருவடியை நீட்டி அளந்த அதே உலகம் வராஹ அவதார காலத்தில் உனது திருஎயிற்றிலே ஒரு சிறு மணி போல...

 ஆழ்வார்கள் அனுபவம் பற்றி எழுத வேண்டும் என்று எனக்குள்ளே சில நாட்களாக ஏதோ ஒரு உந்துதல். ஆச்சார்யர்கள் சொல்லாததோ? வைணவம் காணாததோ? இதில் எதை நீ சொல்லப் போகிறாய் என்று ஒரு குரல் நியாயமாகத் தடுத்தாலும் முயற்சியைத் தொடர்ந்தேன். முதல் கட்டுரை பொய்கை ஆழ்வாரைப் பற்றியது.

நீண்ட தமிழ் பதிவு .. முகநூலில் என்னுடைய முதல் பதிவும் கூட.  இந்தப் பதிவு எழுத ஆரம்பித்து பாதி முடிந்த பிறகு என்னை ஓரு பயம் சூழ்ந்து கொண்டது. நம்மாழ்வார் எவ்வளவு பெரியவர் அவரைப் பற்றி நாம் எழுதுவதா என்று! இருந்தாலும் கடவுள் மேல் பாரத்தைப் போட்டு எழுதி முடித்து விட்டேன். யாமறிந்த புலவரிலே வள்ளுவன் போல் கம்பனைப் போல் இளங்கோவைப் போல் யாங்கனுமே கண்டதில்லை .. நமக்குத் தெரிந்த வரிகள். இது சடகோபரைப் (நம்மாழ்வார்) போல் என்று தொடங்கி இருக்க வேண்டும் என்பது என் தாழ்மையான கருத்து. நான் நம்மாழ்வார் என்கிற சடகோபரைப் பற்றி முழுதாய் அவருடைய ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பாசுரங்களைப் படித்து இன்னும் ஆராயவில்லை. நான் படித்த சிலவற்றுள் அதற்கு முன்னோர்கள் எழுதி வைத்த விளக்கங்களில் இருந்து சிலவற்றை படித்ததில் எனக்கு எட்டிய அளவில் சொல்கிறேன். வேதத்தை தமிழ்ப்படுத்தி என்னை மனம் கவர்ந்த ஈசனாம் திருமாலை மட்டுமே போற்றும் பாடல்கள் இவை என்பதை சில நிமிடங்கள் அப்புறப்படுத்தி வைத்து அப்பாடல்களில் பொதிந்திருக்கும் ஆழ்ந்த தத்துவப் பொருட்களையும் சிறிது நேரம் ஆராயாமல் அவற்றிலுள்ள தமிழை மட்டும் கொஞ்சம் பார்ப்போம்....

Haircut is not only a time for reflection given the long stare at the mirror, It is also a time to hear some old songs which feature in channels that I never switch on these days. What used to take 6 songs easily with ads and waiting time now gets done in 3 songs. So it is not only me! At this rate barbers are going to be out of business soon!  😀 Coming back to the songs, it was Sridevi's songs today all by one music director. Was wondering how only the songs alone continue to rema in young.. We all know how Sridevi looks now inspite of all the surgeries and Botox, but the music doesn't need all that. What great compositions! Do I need to tell the music director's name?   Perai Sollavaa? Adhu nyaayam aaguma?!   😀

மாறியது கண்ணாடியில் தெரியும் பிம்பம் மட்டுமல்ல .. நானும் வெற்றிகள் தந்த போதை தலை விட்டு தரை இறங்க தோல்விகள் பழகிப் போன வலிகளாய் ஒதுங்கி நிற்க தொலைந்து போய்க் கண்டு பிடித்த இன்பங்கள் மேலோங்க மாறியது கண்ணாடியில் தெரியும் பிம்பம் மட்டுமல்ல .. கடந்தது போல் வருவதும் நல்லதுக்கே என்று புன்னகையோடு காத்திருக்கும் நானும்!

It is ages since I sat and wrote a few lines.. After almost a year full of hearing about his deeds and visiting his shrines in several temples, somehow couldn't resist writing a few lines on Bhagavad Ramanujar on his 1000th Thirunakshathram.. Vaazhi ethirasan! Vaazhi ethirasan! எங்கள் எதிராசன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் தாண்டியும் மனதில் கோவில் கொண்ட அழகன் ஆலயக் கதவுகள் அனைவர்க்கும் திறந்திட  வழி வகுத்த முதல் தலைவன் வேதத்திற்கு புது விளக்கம் சொல்லி  விசிஷ்டாத்வைதம் தந்த அறிஞன் பாரதம் முழுதும் சோர்வின்றி நடந்து  வைணவம் வளர்த்த முனிவன் கலியுகத்தில் பக்தி தழைக்க  பல புதுமைகள் கொணர்ந்த நற்தலைவன்  எங்கள் எதிராசன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் தாண்டியும் மனதில் கோவில் கொண்ட அழகன்!

செஞ்சொற் கவிகாள் உயிர்காத்தாட் செய்மின் திருமா லிருஞ்சோலை வஞ்சக் கள்வன் மாமாயன் மாயக் கவியாய் வந்து என் நெஞ்சு முயிரு முள் கலந்து நின்றார் அறியா வண்ணம் என் நெஞ்சு முயிரும் அவையுண்டு  தானே யாகி நிறைந்தானே! In this pasuram Nammazhwar warns all poets who think of singing on Thirumaaliruncholai Kallazhagar as they are bound to be completely bowled over and subsumed.  Left with same feeling after returning from the temple yesterday. The moolavar here is holding all 5 weapons but yet his face is so calm and beautiful!

Took this picture at the marina today morning. Among many things was reminded of Kalki's description in the beginning of one of the chapters. Followed up subseq uently with a google search and was able to get the text! From Ponniyin Selvan, Volume 3 Chapter 9 பொழுது புலர்ந்தது, கருநிற அழகியான இரவெனும் தேவி உலக நாயகனை விட்டுப் பிரிய மனமின்றிப் பிரிந்து செல்ல நேர்ந்தது. நாயகனைத் தழுவியிருந்த அவளுடைய கரங்கள் இலேசாகக் கழன்று விழுந்தன. வாழ்க்கையிலே கடைசி முத்தம் கொடுப்பவளைப் போல் கொடுத்து விட்டு இரவெனும் தேவி இன்னும் தயங்கி நின்றாள். “மாலையில் மறுபடியும் சந்திப்போம். நாலு ஜாம நேரந்தானே இந்தப் பிரிவு? சந்தோஷமாகப் போய்வா!” என்றது உலகம். இரவு தயங்கித் தயங்கி உலகத்தைத் திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்துக் கொண்டு சென்றது. உள்ளத்திலே அன்பில்லாத கள்ளக் காதலனைப் போல் இரவு பிரிந்து சென்றதும் உலகம் மகிழ்ச்சியினால் சிலிர்த்தது. “ஆகா; விடுதலை!” என்று ஆயிரமாயிரம் பறவை இனங்கள் பாடிக் களித்தன. மரங்களிலும், செடிகளிலும் மொட்டுக்கள் வெடித்து மலர்ந்தன. எங்கிருந்தோ வண்டுகள் மந்தை மந்தையாக வந்து இதழ் வி...

On Independence day a few years back, I heard a very ordinary song on independence. I left that place wondering why people had to take the trouble to write something new when the mahakavi had written so many beautiful songs. That also made me wonder what I would write if at all I did describing independence. Believe me, I thought a thousand times before writing this but when an idea like this starts forming it is very difficult not to write it down .. with due apologies to the mahakavi காற்றில் மிதக்கும் கொடியின் அசைவில் புன்னகை புரியும் சுதந்திரம் கரையைத் தழுவும் கடலின் அலையில் பொங்கும் இன்பம் சுதந்திரம் மலர்கள் தூவும் சோலைகள் நிழலில் தங்கும் அமைதி சுதந்திரம் மழையின் முடிவில் வானில் விளையும் வானவில் அழகில் சுதந்திரம் எண்ணம் யாவும் எழுத்தில் வடிக்கும் கவிஞனின் படைப்பில் சுதந்திரம்!

Standing in attention for the National anthem after several years made me feel like a kid .. Same setting, same "Old" secretary speech and the usual programmes.. I almost found myself on the way to the queue for laddus, till I saw my little girl rushing towards me in her guides dress .. The teacher at the exit however still insisted that I take a sweet.  The laddu is now a Perk:-)Alas things have changed!

Watched Prabhu Solomon's Kumki today. It is a different and interesting setting that the director has taken for the movie. After the Devar days, I think it is ages since a movie was made around an elephant and atleast I have not seen one with a mahout as the hero. The movie definitely has a positives: The hero and heroine are without doubt capable actors and hold promise for the future. The locations shot are really out of the world and there are moments where you pinch yourselves to check if you are not dreaming. It is definitely a wonder how some of these shots were taken, especially the ones near the two water falls. The director does deserve credit for effectively bringing out the innocence and simplicity in the life of the tribals. Thambi Ramiah, the national award winner for Mynaa, does a good job but somehow you are left with the feeling that he is given a few more scenes than required . It could be the success in the previous encounter that led to this but one does fee...

I picked up this book just out of curiosity during the last visit to the library. I did have some doubts about the relevance as the story seemed to be set in the 1950s. However after reading the book, I feel Devan's style of writing is still very relevant. The way he describes each character and paints the Madras of the 1950s and the day to day problems faced by a middle class family man, links small happenings and builds a story is remarkable. I really liked the subtle humour in Devan's portrayal. One can easily identify with the main character Sudharsanam's want to move up in life but the inability to do so with a paltry pay, the frustrations of being exploited by a supervisor who extracts every bit of work from him but doesn't give any visibility to the management. What all this makes him do and how he ends up from a clerk to a respectable position is presented very nicely and with subtle humour by Devan.  After reading this book, I feel that Devan is one of the gre...