Reflections

மாறியது கண்ணாடியில் தெரியும் பிம்பம் மட்டுமல்ல .. நானும் வெற்றிகள் தந்த போதை தலை விட்டு தரை இறங்க தோல்விகள் பழகிப் போன வலிகளாய் ஒதுங்கி நிற்க தொலைந்து போய்க் கண்டு பிடித்த இன்பங்கள் மேலோங்க மாறியது கண்ணாடியில் தெரியும் பிம்பம் மட்டுமல்ல .. கடந்தது போல் வருவதும் நல்லதுக்கே என்று புன்னகையோடு காத்திருக்கும் நானும்!

It is ages since I sat and wrote a few lines.. After almost a year full of hearing about his deeds and visiting his shrines in several temples, somehow couldn't resist writing a few lines on Bhagavad Ramanujar on his 1000th Thirunakshathram.. Vaazhi ethirasan! Vaazhi ethirasan! எங்கள் எதிராசன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் தாண்டியும் மனதில் கோவில் கொண்ட அழகன் ஆலயக் கதவுகள் அனைவர்க்கும் திறந்திட  வழி வகுத்த முதல் தலைவன் வேதத்திற்கு புது விளக்கம் சொல்லி  விசிஷ்டாத்வைதம் தந்த அறிஞன் பாரதம் முழுதும் சோர்வின்றி நடந்து  வைணவம் வளர்த்த முனிவன் கலியுகத்தில் பக்தி தழைக்க  பல புதுமைகள் கொணர்ந்த நற்தலைவன்  எங்கள் எதிராசன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் தாண்டியும் மனதில் கோவில் கொண்ட அழகன்!

On Independence day a few years back, I heard a very ordinary song on independence. I left that place wondering why people had to take the trouble to write something new when the mahakavi had written so many beautiful songs. That also made me wonder what I would write if at all I did describing independence. Believe me, I thought a thousand times before writing this but when an idea like this starts forming it is very difficult not to write it down .. with due apologies to the mahakavi காற்றில் மிதக்கும் கொடியின் அசைவில் புன்னகை புரியும் சுதந்திரம் கரையைத் தழுவும் கடலின் அலையில் பொங்கும் இன்பம் சுதந்திரம் மலர்கள் தூவும் சோலைகள் நிழலில் தங்கும் அமைதி சுதந்திரம் மழையின் முடிவில் வானில் விளையும் வானவில் அழகில் சுதந்திரம் எண்ணம் யாவும் எழுத்தில் வடிக்கும் கவிஞனின் படைப்பில் சுதந்திரம்!

The daily sheet calendar had the image of the man with the white turban, bright eyes and a big moustache. Subramanya Bharathi, a phenomenon that changed Tamil literature was born on this day 130 years ago.I don't have enough mastery over the language be it English or Tamil to talk about Bharathi and his genius. However I couldn't resist writing about him today I have never been to Ettayapuram but I have visualized it. There are several times I have woken up from a dream thinking I am in Ettayapuram. Maybe I will go there one day and visit the birth place of a genius who has ignored during his lifetime, who has maybe still not got the recognition he deserves but has left an everlasting impact on Tamil and Tamilians. Maybe he has become so much an integral part of Tamil and Tamilians that he doesn't need to be recognised separately? There are poets who have sung about nature, those who wrote for social causes, people who specialized in writing about religion and those w...

There is so much that has been said There is so much that I haven't yet read So when I get a thought I think I'd rather not I wonder if it is right Every time I write For what the mind conceives In words it is difficult to bind Words are lovely when said but lovelier unsaid Yet I keep writing and trap my thoughts in words Like a running log of events They help me trace my steps My writings might forever sleep unread on some book shelf but to me they always show different versions of myself That existed for a while and then slowly faded away They are part of me Yet I am now far away!

A steady mind without expectations A peaceful life without disappointments A neutral view without Self imposed filters A light heart without the burden of the past A child like innocence to appreciate little things An adult like maturity to get along with life

Self assessment outside the system :-) .. I know better what not rather than what I always question more than I believe I speak my mind rather than swallow I walk along but rarely follow

There are duties to fulfill which occupy my head there is one part of me happy with what I have but there is one side struggling to set me free to unlearn and go in search of something new I am what I am because of my experiences people I have met places I have been yet like many groves sleeping inside a seed there lie uncovered versions hidden deep inside me in front of my eyes sometimes unfold those unseen worlds those unknown people waiting to be my new aquaintances but there are duties to fulfill which occupy my head there is one part of me happy with what I have!

The original version I wrote in Tamil which I attempted to translate in english கடமைகள் உண்டு நிறைவேற்ற உடமைகள் உண்டு இன்பம் தர கொண்டதில் நிறைவு  ஒரு பக்கம் கடமைகள் துறந்து புதுமையை நாடி கற்றதை மறந்து உலகங்கள் கடந்து பயணிக்கத் தூண்டும்  மறு பக்கம் என்னை நான் ஆக்கியது என் அனுபவங்கள் சந்தித்த மனிதர்கள் பயணித்த உலகங்கள் விதைக்குள் தூங்கும் விருட்சங்கள் போல் எனக்குள் தூங்கும் நிஜம் ஆகாத நிழல்கள் கண் முன்னே விரியும் காணாத உலகங்கள் நீர்க்கோல வாழ்வில் நிறைய வரும் உறவுகள் இருந்தும் .. உடமைகள் உண்டு இன்பம் தர கடமைகள் உண்டு நிறைவேற்ற கொண்டதில் நிறைவு ஒரு பக்கம்

When the clock started ticking I did not see When I did see It wasn't still very late for me My whole life till then seemed like a dream to me There were so many things I had wanted to be My dreams within the dream had begun endlessly Somewhere in the middle I had lost track of me The system had slowly conditioned me while my experiences tamed the kid in me I woke up from my sleep life seemed new to me Every day ahead was a gift to me To explore my interests and be just me I started again In search of "Me"!

I am a collection of unanswered questions I am a bundle of unresolved conflicts My successes give me confidence My successes give me complacence My failures give me fear My failures give me the resolve to fight My beliefs are my strengths My beliefs are my limitations My actions give me joy My actions give me worries I am a bundle of unresolved conflicts I am a collection of unanswered questions I am a reflection of what I have met I am an aberration of what I haven't met

கடற்கரை மணல்வெளியில் கால் தடம் பட்டதும் கடமை உணர்வோடு கடல் அலை கலைக்கும் நான் என்னும் எண்ணம் மனதில் தோன்றிய மறுகணம் தான் இன்னும் இருப்பதைக் காலம் தவறாமல் உணர்த்தும்

Hope .. Is that little spark behind a new beginning That thin strand which binds our beliefs It gives us wings and makes us fly but Quite gracefully it hides from us the fragility of what is called Life Never let go of hope For when hope goes with it slides life Like a piece of glass it falls on the floor Only a mess it leaves behind with reflections that give you pain!

கையில் குடை இருந்தும் முழுதும் நனைந்தோம் மழை நின்ற பின்னும் கை கோர்த்து நடந்தோம் கடற்கரை மணல் வெளியில் உடைகள் பாதி நனைந்தும் .. பாதி உலர்ந்தும் .. மழையின் சந்தம் தரும் இன்றும் மனதில் ஆனந்தம் ஈர மண்ணின் வாசம் நினைவை எங்கோ கொண்டு சேர்க்கும் உறவுகள் உலர்ந்தாலும் மனதின் ஓரம் தங்கும் ஈரம்!

The view from Top view station at munnar was really top class. Got a breathtaking view of mountains which looked to me like goddess parvathy drying her hair after an oil bath guarded by elephants and lions. (2 Photos below) பாற்கடலில் திருமாலின் கோலம் பூண்டாள் நாட்டியக் கலை தந்த நடராசன் மனையாள் உலகாளும் பெரும் பொறுப்பை ஒரு கணம் மறந்தாள் ஆனந்த நடமாடி அருவியில் நனைந்தாள் மலை மகள் நீராடி தலை கோதி சாய்ந்தாள் வெண்மேகப் புகை கொண்டு நெடுங்கூந்தல் உலர்த்த யானைகள் பல நின்று மலர் தூவி வாழ்த்த சிங்கங்கள் செம்மையாய்க் காவல் புரிந்திட!

மலைகளில் இறைவன் காட்டும் உருவம் அறிவதில் உள்ளம் பேரின்பம் கொள்ளும் மெல்லிய காற்றில் மலர்களின் வாசம் சொர்க்கம் என்பதன் அர்த்தம் சொல்லும் ஏற்றமும் தாழ்வும் உற்ற பாதைகள் வாழ்க்கையின் தன்மையை எளிதாய்க் காட்டும் தடைகள் கடந்து தாவும் அருவிகள் ஆற்ற வேண்டிய கடமையை உணர்த்தும் கண் முன் விரியும் காட்சிகள் யாவும் நான் என்னும் சொல்லின் அனர்த்தம் உணர்த்தும்

I set sail in search of something It’s been a while I have found nothing The tides do keep rocking my boat The pressure of now is indeed a big force I battle hard to stay afloat I try my best to stay on course The sea is strange in every way I learn and unlearn every day My sails keep changing with the wind My lips always have a song to sing I row along full of hope that one day for sure I will reach the shore

I was an actor not by choice but when applauded I did rejoice Over the years I learnt to act The stage became a place to relax I hid my worries behind my mask Even in tears I would make others laugh With passage of time the settings changed I was left alone as the audience waned The drama of existence failed to amuse me Actor or Spectator I kept asking me Scenes kept unfolding in front of me The director was still unknown to me!

For those of you who have still not turned off notes from me, I blame it on an idle weekend as usual :-) Kite I tagged along unknowingly flying high joyfully My master was still watching me Only that really mattered to me I had lost touch with the world around me - and when I looked around finally the wind was smiling annoyingly I was at his mercy completely my string had snapped apparently As my master watched helplessly I had no strings attached literally My life was changed totally when reality dawned on me The master was a fantasy and the string was but a fallacy The wind was always driving me here and there as his wish would be Enlightened certainly .. I moved along with the wind behind me

A parrot came to my balcony and stood there just watching me A shade of red and a tinge of blue what a beautiful sight was she I looked at her unendingly as joyful as keats would be she shrugged her feathers gloomily as if she had wasted time with me then she took off gracefully but paused and gave a pose for me - thanks Bill for the nice photo :-)